AI in onderwijs
Prompting voor leerkrachten: schrijf AI-opdrachten die écht werken
6 min lezen
Het verschil tussen een leerkracht die AI als gimmick ervaart en een leerkracht die AI als dagelijks hulpmiddel gebruikt, zit in één vaardigheid: prompting. Een goede prompt is geen vraag maar een opdracht — met context, rol, formaat en kwaliteitscriteria. Dit artikel geeft leerkrachten een praktische toolkit voor het schrijven van prompts die didactisch waardevolle output opleveren.
De basisstructuur van een goede prompt
Elke sterke prompt bevat minstens vier elementen: rol (wie ben je?), taak (wat moet er gebeuren?), context (voor wie, in welk kader?) en formaat (hoe moet het eruit zien?).
Voorbeeld: "Je bent een vakdidacticus biologie voor het 3de jaar secundair. Maak een formatieve toets van 5 open vragen over fotosynthese op Bloom-niveau toepassen. Geef per vraag een modelantwoord en een rubric."
Techniek 1: Chain-of-thought
Vraag de AI om stap voor stap te redeneren. "Denk eerst na over welke leerdoelen belangrijk zijn, formuleer dan de vragen, en controleer tot slot of ze allemaal op het juiste cognitief niveau zitten." Dit voorkomt oppervlakkige vragen en levert betere didactische structuur op.
Techniek 2: Few-shot prompting
Geef de AI een voorbeeld van wat je zoekt, en vraag vervolgens meer in dezelfde stijl. "Hier is een goede vraag over breuken: [voorbeeld]. Maak 4 vergelijkbare vragen over percentages." Dit kalibreert de toon, het niveau en de structuur in één keer.
Techniek 3: Constraints en anti-patronen
Geef niet alleen op wat je wel wilt, maar ook wat je niet wilt. "Geen ja/nee-vragen. Geen vragen die puur definities testen. Geen opties die triviaal uit te sluiten zijn." Constraints scherpen de output.
Techniek 4: Iteratief verfijnen
De eerste prompt is zelden de beste. Gebruik de AI als sparringpartner: "Maak deze vraag moeilijker", "Vervang dit distractoor door een plausibeler alternatief", "Herschrijf dit in actieve ik-vorm". Iteratie is waar de meerwaarde zit.
Veelgemaakte fouten
De meest voorkomende fouten bij prompting in onderwijs:
- • Te vaag: "maak een toets over WOII" — geen niveau, geen doelen, geen vraagtypes.
- • Te lang: prompts van 500 woorden verwarren het model. Breek op in stappen.
- • Geen didactische context: een AI die niet weet voor welk publiek het schrijft, produceert generieke tekst.
- • Te snel accepteren: de eerste output is een draft, geen finale versie.
Prompting is de nieuwe lees- en schrijfvaardigheid voor leerkrachten. Wie het beheerst, bespaart uren en krijgt output die didactisch bruikbaar is zonder herschrijven. Begin met de vier elementen (rol, taak, context, formaat), voeg constraints toe, en verfijn iteratief.